Parafia
Wniebowzięcia NMP
w Potoku

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, mieszkasz wśród ludu opornego, który ma oczy na to, by widzieć, a nie widzi, i ma uszy na to, by słyszeć, a nie słyszy, ponieważ jest ludem opornym.<br><br>Synu człowieczy, przygotuj sobie rzeczy na drogę zesłania, za dnia i na ich oczach, i na ich oczach wyjdź z miejsca twego pobytu na inne miejsce. Może to zrozumieją, chociaż to lud zbuntowany. Wynieś swoje tobołki, jak tobołki zesłańca, za dnia, na ich oczach, i wyjdź wieczorem – na ich oczach – tak jak wychodzą zesłańcy. Na ich oczach zrób sobie wyłom w murze i wyjdź przez niego!<br><br>Na ich oczach włóż tobołek na swoje barki i wyjdź, gdy zmierzch zapadnie. Zasłoń twarz, abyś nie widział kraju, albowiem ustanawiam cię znakiem dla pokoleń izraelskich».<br><br>I uczyniłem tak, jak mi rozkazano: tobołki wyniosłem za dnia, jak tobołki zesłańca, wieczorem uczyniłem sobie rękami wyłom w murze, wyszedłem w mroku i na ich oczach włożyłem tobołki na barki.<br><br>Rano skierował Pan do mnie te słowa: «Synu człowieczy, czy dom Izraela, lud zbuntowany, zapytał się: Co ty robisz? Powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Ta przepowiednia odnosi się do władcy, będącego w Jerozolimie, i do całego domu Izraela, który tam się znajduje. Powiedz: Jestem dla was znakiem. Podobnie jak ja uczyniłem, tak się wam stanie: Pójdą na zesłanie, w niewolę. Władca, który znajduje się wśród nich, włoży na ramiona tobołki w mroku i wyjdzie; zrobią wyłom w murze, aby mógł przez niego przejść, zasłoni on twarz, aby swymi oczami nie widział kraju».

Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy<br><br>Na próbę wystawiali i drażnili Boga Najwyższego, * <br>i Jego przykazań nie strzegli. <br>Odstępowali zdradziecko, jak ich ojcowie, * <br>byli niepewni, jak łuk, który zawodzi.<br><br>Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy<br><br>Rozgniewali Go swoim bałwochwalstwem na wzgórzach, * <br>wzniecali Jego zazdrość rzeźbionymi bożkami. <br>Bóg usłyszał i zapłonął gniewem, * <br>i gwałtownie odepchnął Izraela.<br><br>Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy<br><br>Oddał swoją moc w niewolę, * <br>a swoją chwałę w ręce nieprzyjaciół. <br>Wydał pod miecz swój naród, * <br>na swoje dziedzictwo gniewem wybuchł.<br><br>Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Okaż Twemu słudze światłość swego oblicza <br>i naucz mnie Twoich ustaw.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»<br><br>Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.<br><br>Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.<br><br>Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.<br><br>Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.<br><br>Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.<br><br>Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.<br><br>Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».<br><br>Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileę i przeniósł się w granice Judei za Jordan.

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, zapoznaj Jerozolimę z jej obrzydliwościami i powiedz: Tak mówi Pan Bóg do Jerozolimy: Z pochodzenia i urodzenia swego jesteś z ziemi Kanaan. Ojciec twój był Amorytą, a matka twoja – Chittytką. A twoje urodzenie: w dniu twego przyjścia na świat nie odcięto ci pępowiny, nie obmyto cię w wodzie, aby cię oczyścić; nie natarto cię solą i w pieluszki cię nie owinięto. Żadne oko nie okazało współczucia, aby spełnić względem ciebie jedną z tych posług przez litość dla ciebie. W dniu twego urodzenia wyrzucono cię na puste pole – przez niechęć do ciebie.<br><br>Oto Ja przechodziłem obok ciebie i ujrzałem cię, jak szamotałaś się we krwi. Rzekłem do ciebie, gdy byłaś we krwi: Żyj, rośnij! Jak trawę na polu cię uczyniłem. Rosłaś, wzrastałaś i doszłaś do wieku dojrzałego. Piersi twoje nabrały kształtu i włosy twoje stały się obfitsze. Ale byłaś naga i bez okrycia.<br><br>Oto przechodziłem obok ciebie i ujrzałem cię. Był to twój czas, czas miłości. Rozciągnąłem połę płaszcza mego nad tobą i zakryłem twoją nagość. Związałem się z tobą przysięgą i wszedłem z tobą w przymierze – mówi Pan Bóg – stałaś się moją. Obmyłem cię wodą, otarłem z ciebie krew i namaściłem olejkiem. Następnie przyodziałem cię wyszywaną szatą, obułem cię w trzewiki z miękkiej skórki, opasałem bisiorem i okryłem cię jedwabiem.<br><br>Ozdobiłem cię klejnotami, włożyłem bransolety na twoje ręce i naszyjnik na twoją szyję. Włożyłem też pierścień w twój nos, kolczyki w twoje uszy i wspaniały diadem na twoją głowę. Zostałaś ozdobiona złotem i srebrem, przyodziana w bisior oraz w szaty jedwabne i wyszywane. Jadałaś najczystszą mąkę, miód i oliwę. Stawałaś się z dnia na dzień piękniejsza i doszłaś aż do godności królewskiej. Rozeszła się twoja sława między narodami dzięki twojej piękności, bo była ona doskonała z powodu ozdób, w które cię wyposażyłem – mówi Pan.<br><br>Ale zaufałaś swojej piękności i wyzyskałaś swoją sławę na to, by uprawiać nierząd. Oddawałaś się każdemu, kto obok ciebie przechodził.<br><br>Ja jednak wspomnę o przymierzu, które z tobą zawarłem za dni twojej młodości, i ustanowię z tobą przymierze wieczne, abyś pamiętała i wstydziła się i abyś ze wstydu ust swoich nie otwarła wówczas, gdy ci przebaczę wszystko, co uczyniłaś» – mówi Pan Bóg.<br><br>[Lub do wyboru: Ez 16, 59-63]<br>Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Tak mówi Pan Bóg: «Postąpię z tobą, Jeruzalem, tak, jak ty postępowałaś, ty, która złamałaś przysięgę i zerwałaś przymierze. Ja jednak wspomnę o przymierzu, które z tobą zawarłem za dni twojej młodości, i ustanowię z tobą przymierze wieczne. Ty zaś ze swej strony wspomnisz swoje postępowanie i zawstydzisz się, kiedy przyjąwszy siostry twoje tak starsze, jak i młodsze od ciebie, dam ci je za córki, choć nie ze względu na zawarte z tobą przymierze.<br><br>Odnowię bowiem moje przymierze z tobą, i poznasz, że Ja jestem Pan, abyś pamiętała i wstydziła się i abyś ze wstydu ust swoich nie otwarła wówczas, gdy ci przebaczę wszystko, co uczyniłaś» – mówi Pan Bóg.<br>

Gniew Twój ustąpił, w Tobie mam pociechę<br><br>Oto Bóg jest moim zbawieniem! * <br>Jemu zaufam i bać się nie będę. <br>Pan jest moją pieśnią i mocą * <br>i On stał się moim zbawieniem.<br><br>Gniew Twój ustąpił, w Tobie mam pociechę<br><br>Wy zaś z weselem czerpać będziecie wodę * <br>ze zdrojów zbawienia. <br>Chwalcie Pana, wzywajcie Jego imienia! † <br>Ukażcie narodom Jego dzieła, * <br>przypominajcie, że Jego imię jest chwalebne.<br><br>Gniew Twój ustąpił, w Tobie mam pociechę<br><br>Śpiewajcie Panu, bo czynów wspaniałych dokonał! * <br>I cała ziemia niech o tym się dowie. <br>Wznoś okrzyki i wołaj radośnie, mieszkanko Syjonu, * <br>bo wielki jest wśród ciebie Święty Izraela.<br><br>Gniew Twój ustąpił, w Tobie mam pociechę

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Przyjmijcie słowo Boże nie jako słowo ludzkie, <br>ale jak jest naprawdę, jako słowo Boga.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Faryzeusze przystąpili do Jezusa, chcąc Go wystawić na próbę, i zadali Mu pytanie: «Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?»<br><br>On odpowiedział: «Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę? I rzekł: „Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem”. A tak już nie są dwojgiem, lecz jednym ciałem. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela».<br><br>Odparli Mu: «Czemu więc Mojżesz przykazał dać jej list rozwodowy i odprawić ją?»<br><br>Odpowiedział im: «Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych pozwolił wam Mojżesz oddalać wasze żony, lecz od początku tak nie było. A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę – chyba że w wypadku nierządu – a bierze inną, popełnia cudzołóstwo. I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo».<br><br>Rzekli Mu uczniowie: «Jeśli tak ma się sprawa człowieka z żoną, to nie warto się żenić».<br><br>On zaś im odpowiedział: «Nie wszyscy to pojmują, lecz tylko ci, którym to jest dane. Bo są niezdatni do małżeństwa, którzy z łona matki takimi się urodzili; i są niezdatni do małżeństwa, których ludzie takimi uczynili; a są także bezżenni, którzy ze względu na królestwo niebieskie sami zostali bezżenni. Kto może pojąć, niech pojmuje!»

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła<br><br>Świątynia Boga w niebie się otwarła i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. A jest brzemienna. I woła, cierpiąc bóle i męki rodzenia.<br><br>I inny znak się ukazał na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów – a na głowach jego siedem diademów. A ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba: i rzucił je na ziemię. I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej Dziecię.<br><br>I porodziła Syna – Mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało uniesione jej Dziecię do Boga i do Jego tronu. A Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga.<br><br>I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca».<br><br>[Uwaga: zestaw czytań dotyczy Mszy św. w dzień. W Wigilię obowiązują następujące czytania:<br>1.: 1 Krn 15, 3-4. 15-16; 16, 1-2<br>Psalm: Ps 132, 6-7. 9-10. 13-14 (R.: por. 8)<br>2.: 1 Kor 15, 54-57<br>Aklamacja: Łk 11, 28<br>Ewangelia: Łk 11, 27-28]

Stoi Królowa po Twojej prawicy.<br><br>Tron Twój, Boże, trwa na wieki, *<br>berłem sprawiedliwym berło Twego królestwa.<br>Córki królewskie wychodzą na spotkanie z tobą, *<br>królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.<br><br>Stoi Królowa po Twojej prawicy.<br><br>Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *<br>zapomnij o swym ludzie, o domu twego ojca.<br>Król pragnie twego piękna, *<br>on twoim panem, oddaj mu pokłon.<br><br>Stoi Królowa po Twojej prawicy.<br><br>Córa królewska wchodzi pełna chwały, *<br>odziana w złotogłów.<br>W szacie wzorzystej prowadzą ją do króla, *<br>za nią prowadzą do ciebie dziewice, jej druhny.<br><br>Stoi Królowa po Twojej prawicy.

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian<br><br>Bracia:<br><br>Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez Człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc.<br><br>Trzeba bowiem, ażeby królował, «aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy». Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć.

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza<br><br>Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.<br><br>Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała:<br><br>«Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana».<br><br>Wtedy Maryja rzekła:<br><br>«Wielbi dusza moja Pana,<br>i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.<br>Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy.<br>Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą<br>wszystkie pokolenia.<br>Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.<br>święte jest Jego imię,<br>A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie<br>nad tymi, co się Go boją.<br>Okazał moc swego ramienia,<br>rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.<br>Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych.<br>Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił.<br>Ujął się za swoim sługą, Izraelem,<br>pomny na swe miłosierdzie.<br>Jak przyobiecał naszym ojcom,<br>Abrahamowi i jego potomstwu na wieki».<br><br>Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>Tak mówi Pan: «Zachowujcie prawo i przestrzegajcie sprawiedliwości, bo moje zbawienie już wnet nadejdzie i moja sprawiedliwość ma się objawić.<br><br>Cudzoziemców zaś, którzy się przyłączyli do Pana, ażeby Mu służyć i aby miłować imię Pana i zostać Jego sługami – wszystkich zachowujących szabat bez pogwałcenia go i trzymających się mocno mojego przymierza, przyprowadzę na moją świętą górę i rozweselę w moim domu modlitwy. Całopalenia ich oraz ofiary będą przyjęte na moim ołtarzu, bo dom mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów».

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże<br><br>Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi; *<br>niech nam ukaże pogodne oblicze.<br>Aby na ziemi znano Jego drogę, *<br>Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.<br><br>Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże<br><br>Niech się narody cieszą i weselą, †<br>bo rządzisz ludami sprawiedliwie *<br>i kierujesz narodami na ziemi.<br>Niech nam Bóg błogosławi *<br>i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.<br><br>Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian<br><br>Bracia:<br><br>Do was, pogan, mówię: «Będąc apostołem pogan, przez cały czas chlubię się posługiwaniem swoim w nadziei, że może pobudzę do współzawodnictwa swoich rodaków i przynajmniej niektórych z nich doprowadzę do zbawienia. Bo jeżeli ich odrzucenie przyniosło światu pojednanie, to czymże będzie ich przyjęcie, jeżeli nie powstaniem ze śmierci do życia?<br><br>Bo dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne. Podobnie bowiem jak wy niegdyś byliście nieposłuszni Bogu, teraz zaś z powodu ich nieposłuszeństwa dostąpiliście miłosierdzia, tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby i sami w czasie obecnym mogli dostąpić miłosierdzia. Albowiem Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe miłosierdzie».

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Jezus głosił Ewangelię o królestwie<br>i leczył wszelkie choroby wśród ludu.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.<br><br>Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».<br><br>Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».<br><br>A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi».<br><br>On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».<br><br>A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».<br><br>Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa.

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, oto zabieram ci nagle radość twych oczu, ale nie lamentuj ani nie płacz, ani nie pozwól, by płynęły ci łzy. Wzdychaj w milczeniu, nie przywdziewaj żałoby jak po umarłym, zawiąż sobie zawój dokoła głowy, sandały włóż na nogi, nie przysłaniaj brody, nie spożywaj chleba żałoby!»<br><br>Mówiłem do ludu mego rano, a wieczorem umarła mi żona, i uczyniłem rano tak, jak mi rozkazano.<br><br>A lud mówił do mnie: «Czy nie wyjaśnisz nam, co oznacza dla nas to, co czynisz?»<br><br>Wówczas powiedziałem im: Pan skierował do mnie te słowa: «Powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja pozwalam bezcześcić świątynię moją, dumę waszej potęgi, radość waszych oczu, tęsknotę waszych serc. Synowie wasi i córki wasze, których opuściliście, od miecza poginą. Wy zaś tak uczynicie, jak Ja uczyniłem: brody nie będziecie przesłaniać ani spożywać chleba żałoby, ale mając zawoje na głowach i sandały na nogach, nie będziecie lamentować ani płakać. Będziecie schnąć z powodu nieprawości waszych i będziecie wzdychać jeden przed drugim. Ezechiel będzie dla was znakiem. To, co on uczynił, będziecie i wy czynili, gdy to nastąpi. I poznacie, że Ja jestem Pan».

Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie<br><br>Gardzisz Skałą, co ciebie zrodziła, * <br>zapominasz o Bogu, który dał ci życie. <br>Zobaczył to Pan i wzgardził, * <br>oburzony na własnych synów i córki.<br><br>Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie<br><br>I rzekł: «Odwrócę od nich oblicze, * <br>zobaczę ich koniec. <br>Gdyż są narodem niestałym, * <br>dziećmi, w których nie ma wierności.<br><br>Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie<br><br>Mnie do zazdrości pobudzili tym, co wcale nie jest bogiem, * <br>rozjątrzyli Mnie swymi czczymi bożkami; <br>i Ja ich do zazdrości pobudzę nie-ludem, * <br>rozjątrzę ich narodem pozbawionym rozsądku».<br><br>Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Błogosławieni ubodzy w duchu, <br>albowiem do nich należy królestwo niebieskie.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Pewien człowiek podszedł do Jezusa i zapytał: «Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?»<br><br>Odpowiedział mu: «Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowuj przykazania».<br><br>Zapytał Go: «Które?»<br><br>Jezus odpowiedział: «Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego jak siebie samego».<br><br>Odrzekł Mu młodzieniec: «Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?»<br><br>Jezus mu odpowiedział: «Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i daj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!»<br><br>Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, powiedz władcy Tyru: Tak mówi Pan Bóg: Ponieważ serce twoje stało się wyniosłe, powiedziałeś: Ja jestem Bogiem, ja zasiadam na Boskiej stolicy, w sercu mórz – a przecież ty jesteś tylko człowiekiem, a nie Bogiem, i rozum chciałeś mieć równy rozumowi Bożemu. Oto jesteś mądrzejszy od Daniela, żadna tajemnica nie jest ukryta przed tobą. Dzięki swej przezorności i sprytowi zdobyłeś sobie majątek i nagromadziłeś złota i srebra w swoich skarbcach. Dzięki swojej wielkiej przezorności, dzięki swoim zdolnościom kupieckim pomnożyłeś swoje majętności, a serce twoje stało się wyniosłe z powodu twego majątku.<br><br>Dlatego tak mówi Pan Bóg: Ponieważ rozum chciałeś mieć równy rozumowi Bożemu, oto dlatego sprowadzam na ciebie cudzoziemców – najsroższych spośród narodów. Oni dobędą mieczy przeciwko urokowi twojej mądrości i zbezczeszczą twój blask. Zepchną cię do dołu, i umrzesz śmiercią nagłą w sercu mórz. Czy będziesz jeszcze mówił: Ja jestem Bogiem – w obliczu swoich oprawców? Przecież będziesz tylko człowiekiem, a nie Bogiem w ręku tego, który cię będzie zabijał. Umrzesz śmiercią nieobrzezanych z ręki cudzoziemców, ponieważ Ja to postanowiłem» – mówi Pan Bóg.

Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam<br><br>Rzekłem: «Ja ich wytracę, * <br>wygubię ich pamięć u ludzi». <br>Ale się bałem drwiny wroga, * <br>że przeciwnicy ich będą się łudzić.<br><br>Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam<br><br>Będą się łudzić, mówiąc: «Nasza ręka przemożna, * <br>a nie Pan uczynił to wszystko». <br>Gdyż jest to plemię niemądre * <br>i niemające rozwagi.<br><br>Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam<br><br>Jak może jeden odpędzać tysiące, * <br>a dwóch odpierać dziesięć tysięcy? <br>Dlatego że ich sprzedała ich Skała, * <br>że Pan na łup ich wydał.<br><br>Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam<br><br>Nadchodzi bowiem dzień klęski, * <br>los ich gotowy, już blisko. <br>Bo Pan swój naród obroni, * <br>litość okaże swym sługom.<br><br>Ja, Pan, zabijam i Ja sam ożywiam

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Jezus Chrystus, będąc bogatym, dla was stał się ubogim, <br>aby was ubóstwem swoim ubogacić.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, powiadam wam: Bogatemu trudno będzie wejść do królestwa niebieskiego. Jeszcze raz wam powiadam: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego».<br><br>Gdy uczniowie to usłyszeli, bardzo się przerazili i pytali: «Któż więc może być zbawiony?»<br><br>Jezus spojrzał na nich i rzekł: «U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe».<br><br>Wtedy Piotr rzekł do Niego: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?»<br><br>Jezus zaś rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach, aby sądzić dwanaście szczepów Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne posiądzie na własność.<br><br>Wielu zaś pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi».

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela<br><br>Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, prorokuj o pasterzach Izraela, prorokuj i powiedz im, pasterzom: Tak mówi Pan Bóg: Biada pasterzom Izraela, którzy sami siebie pasą! Czyż pasterze nie powinni paść owiec? Nakarmiliście się mlekiem, odzialiście się wełną, zabiliście tłuste zwierzęta, jednakże owiec nie paśliście. Słabej nie wzmacnialiście, o zdrowie chorej nie dbaliście, skaleczonej nie opatrywaliście, zabłąkanej nie sprowadziliście z powrotem, zagubionej nie odszukiwaliście, a z przemocą i z okrucieństwem obchodziliście się z nimi. Rozproszyły się owce moje, bo nie miały pasterza, i stały się żerem wszelkiego dzikiego zwierza. Rozproszyły się, błądzą moje owce po wszystkich górach i po wszelkiej wyżynie; i po całej krainie były owce moje rozproszone, a nikt się o nie nie pytał i nikt ich nie szukał.<br><br>Dlatego wy, pasterze, słuchajcie słowa Pańskiego: Na moje życie – mówi Pan Bóg: Ponieważ owce moje stały się łupem i owce moje służyły za żer wszelkiemu dzikiemu zwierzęciu, bo nie było pasterza, pasterze zaś nie szukali owiec moich, bo pasterze sami siebie paśli, a nie paśli moich owiec, dlatego wy, pasterze, słuchajcie słowa Pańskiego. Tak mówi Pan Bóg: Oto jestem przeciw pasterzom. Z ich ręki zażądam moich owiec, położę kres ich pasterzowaniu, a pasterze nie będą paść samych siebie; wyrwę moje owce z ich paszczy, nie będą już one służyć im za żer.<br><br>Albowiem tak mówi Pan Bóg: Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę sprawował nad nimi pieczę».

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Pan jest moim pasterzem, † <br>niczego mi nie braknie, * <br>pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach. <br>Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, * <br>orzeźwia moją duszę.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach * <br>przez wzgląd na swoją chwałę. <br>Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, † <br>zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. * <br>Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Stół dla mnie zastawiasz * <br>na oczach mych wrogów. <br>Namaszczasz mi głowę olejkiem, * <br>kielich mój pełny po brzegi.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego<br><br>Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną * <br>przez wszystkie dni życia <br>i zamieszkam w domu Pana * <br>po najdłuższe czasy.<br><br>Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Żywe jest słowo Boże i skuteczne, <br>zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:<br><br>«Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy.<br><br>Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił.<br><br>Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”.<br><br>A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze.<br><br>Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».